Μακάρι όλα αυτά, που αντικρίζουμε σήμερα με τους εμφύλιους πολέμους και την βαρβαρότητα που εκτυλίσσεται σε καθημερινή βάση, να είναι κάποιες φευγαλέες εικόνες του νου.

Ένα άσχημο όνειρο που σύντομα θα έρθει η αυγή που θα το εξαφανίσει από το μυαλό μας, με την ελπίδα ότι κάποια στιγμή ο άνθρωπος θα συνέλθει και το μόνο που θα κάνει είναι το καλό (και μόνο για το καλό) του ανθρώπου.
Η πλεονεξία, η αλαζονεία, η υπεροψία και ο αρρωστημένος εγωϊσμός ορισμένων ανθρώπων, που κυβερνούν τον κόσμο, πρέπει κάποια στιγμή να εκλείψουν. Δεν γίνεται αλλιώς. Το έλεγε άλλωστε ο Χριστός: «τι γάρ ωφελήσει άνθρωπον εάν κερδήση τον κόσμον όλον, και ζημιωθή την ψυχήν αυτού; ή τι δώσει άνθρωπος αντάλλαγμα της ψυχής αυτού;» (Μαρκ. η΄ 36-37).
ΣΗΜΕΡΑ θ’ αφήσουμε για λίγο τον τάφο της Αμφίπολης και τον Μέγα Αλέξανδρο. Θ¨αφήσουμε τα ιστορικά ή αρχαιολογικά μας θέματα. Θα αφήσουμε αν θέλετε τα θέματα που άπτονται του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας ή του Ελληνικού Πολιτισμού και θα σχολιάσουμε ένα θέμα που έχει να κάνει με κάτι που δεν είναι και τόσο μακρινό, αλλά το κοντινό μας μέλλον!.
Ο γράφων θα ήθελε -αν είναι δυνατόν- να προχωρήσει τη σκέψη των φίλων αναγνωστών και αναγνωστριών πιο μακριά. Να πάει λίγο πιο πέρα σε μια νοητή συνάντησή μας με αυτό το κοντινό μέλλον. Θα θέλαμε δηλαδή ν’ ανοίξουμε την κουρτίνα του μέλλοντος και να δούμε πώς θα είναι η αυριανή κοινωνία. Πώς θα ζουν οι άνθρωποι μεταξύ τους. Πώς θα κινούνται - και αν θα κινούνται- στις καθημερινές τους συναναστροφές,
Αν και ο χρόνος συνεχώς επιμηκύνεται, κατά την ταπεινή μας άποψη η εποχή αυτή όπου οι άνθρωποι θα ζουν όπως ακριβώς βλέπουμε σήμερα στις γειτονικές γεωγραφικές περιοχές, όπου οι άνθρωποι κηρύσσουν με τόση ευκολία εμφυλίους πολέμους, με τις βόμβες να εκρηγνύονται παντού, με τα κομματιασμένα πτώματα ή τις ειδικές ομάδες ή κατηγορίες ανθρώπων, με τις ειδικές εξαρτύσεις, αν δεν συνέλθουν οι πλανητάρχες μας (και πρέπει να συνέλθουν γρήγορα), η  εικόνες αυτές δεν θα είναι και τόσο μακρινές για όλους τους ανθρώπους. Μάλλον θα είναι ένα κομμάτι της δικής της ζωής των ανθρώπων σε κάθε γωνιά του πλανήτη.
Το είδαμε στον πόλεμο του Ιράκ με τους χημικούς πολέμους, το είδαμε στα πρόσφατα πυρηνικά ατυχήματα (Τσερνομπίλ, τοξική λάσπη στην Ουγγαρία και τόσα άλλα), το βλέπουμε σήμερα στους εμφύλιους πολέμους στη Συρία, το Ιράκ, τη Λιβύη, την Ουκρανία και αλλού. Και δεν μιλάμε για τον ιό Έμπολα, που δεν γνωρίζει κανείς ποιες θα είναι οι συνέπειές του.
Όπου και να ρίξεις το βλέμμα σου το πρώτο που αντικρίζεις είναι μάσκες!.. Παντού μάσκες!.. Εικόνες, όπως αυτή, που βλέπουμε, για παράδειγμα, με μασκοφόρους ανθρώπους αντιτρομοκρατικών υπηρεσιών για την εξουδετέρωση εκρηκτικών μηχανισμών αλλά και πολλούς άλλους ανθρώπους με τους δικούς τους μηχανολογικούς εξοπλισμούς, ενδεχομένως να είναι ορισμένες από τις εικόνες που θα βλέπουμε πιο συχνά στο μέλλον!..
Πριν λίγο καιρό ένας ευγενέστατος κύριος μάς έστειλε μερικές φωτογραφίες από ένα άγαλμα που έχει στηθεί στην περιοχή Βάρσου στην Κηφισιά (κάτω φωτογραφία) με την παράκληση να το σχολιάσουμε – κάτι που έγινε αμέσως με το «Νέο Ρωμηό» («Το … άγαλμα που μού ΄στειλες, φίλε μου, δεν πουλιέται...»). Κάποιοι μας προϊδεάζουν για το μέλλον; Θα το δούμε!.. Κι όχι μόνο!..
Είδαμε με πόση ευκολία ακόμη και τα διαστημικά ταξίδια, στα οποία ο άνθρωπος έχει στηρίξει τις ελπίδες του, έχουν γίνει πλέον επισφαλή. Δεν προλαβαίνουν να πετάξουν και συντρίβονται επί τόπου με τρομακτικές εκρήξεις!..
Αλλά μήπως και στη συμπεριφορά τους οι άνθρωποι έγιναν καλύτεροι; Βλέπετε, για παράδειγμα, την απίστευτη αγριότητα των τζιχαντιστών και τον τρόπο με τον οποίο θέλουν να επιβάλουν την δική τους θρησκευτική πίστη!  Όπου και να ρίξεις το βλέμμα σου δεν βλέπεις τίποτε άλλο από πτώματα, που σαπίζουν στους δρόμους, αποκεφαλισμένους ανθρώπους, φτώχεια, πείνα, εγκατάλειψη και τόσα άλλα!
Και ο μοναδικός σχολιασμός που έχουμε να κάνουμε για σήμερα είναι ότι, απλώς, το μέλλον δεν άργησε να έρθει προς τον άνθρωπο. Έφθασε κιόλας!.. Είναι κοντά μας, δίπλα μας, πλησίον μας!..
Είναι αυτό που βλέπουμε σήμερα με τις πρώτες εικόνες, που αντικρίζουμε έντρομοι, καθώς ανοίγουμε σιγά-σιγά την κουρτίνα του αύριο. Και δεν θέλουμε να το πιστέψουμε.
Μακάρι όλα αυτά, που αντικρίζουμε σήμερα με τους εμφύλιους πολέμους και την βαρβαρότητα που εκτυλίσσεται σε καθημερινή βάση, να είναι κάποιες φευγαλέες εικόνες του νου.
Ένα άσχημο όνειρο που σύντομα θα έρθει η αυγή που θα το εξαφανίσει από το μυαλό μας, με την ελπίδα ότι κάποια στιγμή ο άνθρωπος θα συνέλθει και το μόνο που θα κάνει είναι το καλό (και μόνο για το καλό) του ανθρώπου.
Η πλεονεξία, η αλαζονεία, η υπεροψία και ο αρρωστημένος εγωισμός ορισμένων ανθρώπων, που κυβερνούν τον κόσμο, πρέπει κάποια στιγμή να εκλείψουν. Δεν γίνεται αλλιώς.
Το έλεγε άλλωστε ο Χριστός: «τι γάρ ωφελήσει άνθρωπον εάν κερδήση τον κόσμον όλον, και ζημιωθή την ψυχήν αυτού; ή τι δώσει άνθρωπος αντάλλαγμα της ψυχής αυτού;» (Μαρκ. η΄ 36-37).
Με σεβασμό και τιμή

Περιμένουμε το σχόλιό σου!!!